Διαβάζετε το κείμενο...
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ραγιάδες ή εξέγερση; του Μανώλη Πατσώνα υποψήφιου ν. Κοζάνης του ΣΥΡΙΖΑ

Η θεατρική παράσταση με πρωταγωνιστές τους θεατρίνους πολιτικούς αρχηγούς της συγκυβέρνησης έλαβε τέλος. Τα αποτελέσματα ήταν γνωστά πριν ακόμα μπούνε στην αίθουσα των συνεδριάσεων του πρωθυπουργικού μεγάρου. Ναι σε όλα: Ναι στους μισθούς των 400 ευρώ για τους νέους, ναι σε περικοπές κατά 22% στους βασικούς μισθούς, ναι στις απολύσεις, ναι στην κατεδάφιση της δημόσιας υγείας και παιδείας ναι, ναι, ναι, οι ναιναίκοι. Και όμως αυτοί οι άνθρωποι είχαν το θράσος να κάνουν και δηλώσεις: Ότι δήθεν παλεύουν, ότι κάνουν σκληρές διαπραγματεύσεις, ότι δεν συμφωνούν με τους ξένους επικυρίαρχους και διάφορα άλλα φαιδρά. Ευτυχώς που μεταξύ τους είχαν και έναν μαρτυριάρη – τον Παπαδήμο –που μας έδινε τη σωστή εικόνα, πως δηλαδή συμφωνούν σε όλα.

 Με τις αποφάσεις τους δεν μας άφησαν καμία επιλογή. Μας έβαλαν το δίλημμα, Ραγιάδες ή εξέγερση; Η θα σκύψουμε το κεφάλι για πολλές-πολλές δεκαετίας δεχόμενοι οι ξένοι και οι ντόπιοι επικυρίαρχοι να ασελγούν στο σώμα της Ελλάδας, ή θα ξεσηκωθούμε. Ναι, βρισκόμαστε σε πόλεμο, πόλεμο πατριωτικό και συγχρόνως ταξικό. Η θα μας αφανίσουν στην κυριολεξία, αφού είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσουν την προσπάθεια εξολόθρευσής μας ή θα τους κατατροπώσουμε.

Δυστυχώς, οι πολιτικοί της συγκυβέρνησης  απέκλεισαν οποιαδήποτε άλλη διέξοδο, μας οδήγησαν στο μονόδρομο της μάχης. Τα μέτρα τους αγγίζουν τα όρια της γενοκτονίας του Ελληνικού λαού. Τι άλλο μπορεί να είναι η συναίνεση τους στην απαίτηση των Μερκοζί για δημιουργία ενός ταμείου, όπου η Ελλάδα θα καταθέτει τα χρήματα για τους τόκους των δανείων και μετά, με τα χρήματα που θα περισσεύουν, θα εξυπηρετεί όλες τις κρατικές λειτουργίες  της. Πως μπορεί να χαρακτηριστεί η υπαγωγή του χρέους από το Ελληνικο δίκαιο στο Αγγλικό, αφού έτσι χάνουμε τη δυνατότητα που έχουμε «απλά η Ελλάδα να  ψηφίσει ένα νόμο που θα διαγράψει το μεγαλύτερο μέρος του χρέους της», όπως επισημαίνει και ο LaurenceKnight οικονομικός συντάκτης του BBC.Για ποιόν δουλεύουν αυτά τα καλόπαιδα, ποια είναι τα αφεντικά τους;

Ας υποθέσουμε ότι τον Οκτώβριο του 1940 οι Έλληνες σκεπτόταν, όπως ο κ. Βενιζέλος: η χώρα είναι σε μειονεκτική θέση, και προκείμενου να καταστραφεί από έναν χαμένο εκ των προτέρων πόλεμο, πρέπει να διαλέξει το μικρότερο κακό: παράδοση στους Ιταλούς, χωρίς άσκοπες αιματοχυσίες. Αυτή είναι η λογική του Βενιζέλου όταν λέει πως «από την άλλη μεριά, η αποτυχία των διαπραγματεύσεων, η αποτυχία του προγράμματος, η χρεοκοπία της χώρας, συνεπάγεται ακόμα μεγαλύτερες θυσίες». Εμείς όμως απαντάμε, αγώνας και ότι  «έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό, πρέπει να είναι και θα είναι μια καινούρια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξένη εξάρτηση, μ’ έναν πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό».

Είναι χαρακτηριστικό ότι στις παράλογες και εξωφρενικές απαιτήσεις των ξένων επικυρίαρχων αντιδρούν ακόμα και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όπως για παράδειγμα ο Βρετανός ευρωβουλευτής Νάιτζελ Φαρέιτζ που  χαρακτήρισε «γκαουλάιτερ» τον επίτροπο που πρότεινε το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών να σταλεί στην Αθήνα για να αναλάβει την οικονομική διακυβέρνηση της χώρας μας. «Τίποτα περισσότερο από αποικία δεν είναι η Ελλάδα σήμερα!» πρόσθεσε ο Φαρέιτζ.

Και όμως οι «δικοί» μας πολιτικοί καλούν το λαό σε υποταγή εφαρμόζοντας τις εντολές των αφεντικών τους. Ας μην έχουμε καμία αυταπάτη ότι θα προχωρήσουν σε δημοκρατικές διαδικασίες. Όχι, φοβούνται το λαό και την οργή του. Θα προσπαθήσουν να αναβάλλουν όσο μπορούν τις εκλογές. Αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε με τίποτα. Λαϊκή εξέγερση λοιπόν τώρα με αιτήματα δημοκρατικά και φιλολαϊκά.

Μανώλης   Πατσώνας

Advertisements

Συζήτηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΑΡΧΕΙΟΥ ΑΝΑ ΜΗΝΑ

Εισάγετε τη διεύθυνση ηλ. αλληλογραφίας σας για να παρακολουθείτε τις νεότερες αναρτήσεις της σελίδας μας.

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΣΕΛΙΔΑΣ

  • 62,398 προβολές
Αρέσει σε %d bloggers: